Weak to Strong

Everly jest najstarszą córką Alfy i pierwszą w kolejce do przejęcia władzy w stadzie, jednak wszystko się zmienia, gdy odkrywa, że jest w ciąży z synem okrytego złą sławą Krwawego Alfy. Gdy Valen wypiera się spędzonej z nią nocy, ojciec Everly pozbawia ją tytułu i wypędza ze stada za odmowę usunięcia ciąży. Zmuszona do życia jako samotna samica z noworodkiem, Everly z czasem układa sobie życie na nowo, wierząc, że wreszcie uwolniła się od przeszłości. Wtedy jednak Krwawy Alfa odkrywa, że dziewczyna jest jego przeznaczoną partnerką i po latach odnajduje ją, by odebrać ją oraz swojego syna. Everly nie ma zamiaru wiązać się z człowiekiem, który wyrzekł się własnego dziecka i skazał ją na cierpienie; czy zdoła oprzeć się przeznaczeniu i ochronić syna, czy ulegnie i zostanie jego Luną?

Eira Thorsen od lat kochała przyszłego alfę swojego klanu, więc gdy ten odrzuca ją na oczach wszystkich podczas ceremonii przypisania, jej serce rozpada się na kawałki. Upokorzona i porzucona jest przekonana, że jej historia dobiegła końca, zanim tak naprawdę się zaczęła. Wtedy w środku nocy porywają ją wrogowie. Wywleczona na Północ i rzucona na dwór najbardziej przerażającego żyjącego wilczego króla, Eira spodziewa się okrucieństwa, kary, a może nawet śmierci. Zamiast tego król patrzy na nią tak, jakby była jego przeznaczeniem. Bo Eira nie jest zwykłą dziewczyną rangi beta, za którą uważano ją przez całe życie. Jest ostatnią ukrytą dziedziczką starożytnego królewskiego rodu — rodu wystarczająco potężnego, by wstrząsnąć każdym wilczym klanem do samego głębi. Uwięziona między watahą, która ją odepchnęła, a bezwzględnym królem twierdzącym, że należy do Północy, Eira zostaje wciągnięta w świat sekretów, władzy i niebezpiecznego pożądania. Jednak w miarę jak więź między nimi przybiera na sile, ujawnia się też prawda o śmierci jej matki — oraz o wrogach, którzy zrobią wszystko, by ją zniszczyć, zanim zdąży się odrodzić. Odrzucona przez jednego alfę. Przygarnięta przez drugiego. Tym razem Eira nie będzie tą, którą się zostawia. Dalsze losy Eiry znajdziesz w drugiej części: Odrzucona Królowa Północy: Korona z kłów.

Eira Thorsen przemierzyła Południe, przetrwała jego prawa i zachowała swoją koronę. Jednak zwycięstwo ma to do siebie, że wyciąga na światło dzienne rzeczy, które nigdy nie miały ujrzeć cienia dnia. W miarę jak prawda o wilczych królowych się pogłębia, a dawna krew kryjąca się pod mocą Eiry zaczyna budzić się do życia, Północy nie zagrażają już tylko wrogowie u jej granic, ale to, co kryje się w jej własnym dziedzictwie. To, co było skrywane w milczeniu, rytuałach i krwi, wreszcie wychodzi na jaw. I tym razem może zażądać czegoś więcej niż lojalności — może zażądać spuścizny. Gdy starożytne siły zaciskają wokół niej pętlę, Eira musi stawić czoła najbardziej niebezpiecznej prawdzie: korona to nie tylko coś, co się nosi, ale też coś, co może cię pożreć. Z Ragnarem u boku i losem Północy spoczywającym w każdym jej wyborze, Eira zostaje zmuszona do ostatecznego rozliczenia z władzą, miłością i krwią, która od zawsze miała odmienić świat. Bo niektóre królowe dziedziczą królestwa, a inne dziedziczą to, co pod nimi pogrzebano. A nawet gdy to rozliczenie dobiegnie końca, nie każda historia na Północy dobiegnie końca — historia Einara rozpoczyna się w kolejnej powieści, Zagłada lodowego wilka, stanowiącej spin-off w świecie Odrzuconej Królowej Północy.

Siedem lat temu Emerald Hutton zostawiła rodzinę i przyjaciół, by wyjechać do liceum w Nowym Jorku. Uciekała przed jednym człowiekiem — najlepszym przyjacielem swojego brata, którego kochała od siódmego roku życia, gdy obronił ją przed dręczycielami. Zraniona przez chłopaka ze swoich snów i zdradzona przez najbliższych, Emerald nauczyła się ukrywać okruchy swojego serca w najgłębszych zakamarkach pamięci. Jednak po ukończeniu studiów musi powrócić do rodzinnego miasta, w którym mieszka teraz bezwzględny miliarder — ten sam, dla którego niegdyś biło jej serce. Naznaczony przeszłością Achilles Valencian stał się człowiekiem, którego boją się wszyscy, a jedynym światłem w jego mroku była jego mała Różyczka — dziewczyna o piegowatym policzku i turkusowych oczach. Po latach rozłąki nadszedł czas, by uwięzić to światło na własnym terytorium. Achilles rozpoczyna grę, w której nie ma ucieczki, a jej celem jest odebranie tego, co do niego należy. Czy Emerald zdoła ochronić swoje serce, czy da się wciągnąć w niebezpieczną pułapkę Diabła?

„Nie każ mi się powtarzać, rozchyl dla mnie nogi, Króliczku” — jego niski, jedwabisty głos przyprawił mnie o zawrót głowy, gdy mruczał tuż przy moim gardle. Chciałam mu przypomnieć, że nie zdołam tego zrobić, dopóki przyciska moje nogi własnymi, lecz słowa uwięzły mi w gardle, gdy pociągnął ustami moją tętniącą żyłę. „No już. Chcesz być dla mnie grzeczna, prawda?”. „T-tak…” — wykrztusiłam, wydając z siebie cichy jęk, gdy jego dłoń zacisnęła się lekko na mojej szyi. Zmuszona w wieku osiemnastu lat do poślubienia bezwzględnego lorda mafii, którego bali się wszyscy, Sofia nie miała wyboru i musiała podporządkować się woli ojca. Trzydziestotrzyletni Luca Ricci poślubił ją tylko dlatego, że potrzebował żony, lecz od pierwszego wejrzenia w jej przerażone oczy w dniu ślubu zapragnął ją chronić. Stała się aniołem dla jego demonów i światłem w jego mroku. Zapragnął nagiąć ją do swojej woli, naznaczyć i posiąść całkowicie. Jednak jako szef mafii ściąga niebezpieczeństwo na każdym kroku, a jego głównym zadaniem staje się ochrona młodej żony za wszelką cenę.

Harriett Edwards była zakochana w Damienie Danielsie od dzieciństwa, więc gdy ich rodzice zaaranżowali małżeństwo, z radością się zgodziła — choć doskonale wiedziała, że Damien tego nie chciał. Przez trzy lata małżeństwa poświęcała mu się całą sobą z nadzieją, że zdoła zmienić jego nastawienie i w końcu sprawi, że on też ją pokocha. Wszystko legło w gruzach, gdy ktoś sfałszował zdjęcie mające dowodzić, że zdradza go z jego bratem, Adrianem. Zobaczywszy te zdjęcia, powiedział chłodno: „Chcę rozwodu!”. A kiedy wyznała mu miłość, jego odpowiedź była zimna i raniąca: „Wiem. To bez znaczenia. Ja ciebie nie kocham”. Czego jednak nie wiedział, to że trzymała w dłoni wynik testu ciążowego — owoc jego błędu popełnionego pod wpływem alkoholu. Po latach spotykają się na ślubie wspólnych znajomych, a on przeżywa szok, widząc ją z bliźniakami, które wyglądają kropka w kropkę jak on. „Czy są moje?” — zapytał. Harriett zaśmiała się i odpowiedziała, pamiętając jego własne słowa: „To bez znaczenia, Damien. One nie potrzebują ojca”.

Dwanaście lat po śmierci swojego najlepszego przyjaciela i zarazem przyszłego Alfy stada Eclipse, Tiana Aldridge odkrywa, że jej przeznaczonym partnerem jest jego brat bliźniak, Jordan Walker. On jednak jej nie chce. Stado nienawidzi Tiany, obwiniając ją o tragedię sprzed lat, a Jordan bez wahania odrzuca więź, niszcząc jej ostatnie nadzieje na szczęście. Tiana pragnie tylko jednego: szansy na opuszczenie stada na zawsze. Kiedy umiera stary Król Alfa, jej własny Alfa z radością oddaje ją w daninie nowemu władcy, nie wiedząc, że karma powróci w najbardziej zabójczy sposób. Książę Alfa Ryder Cadwalder, następcą tronu, jest opryskliwy, zaborczy i pewny siebie. Po zdradzie byłej partnerki nie ufa kobietom, lecz gdy odkrywa, że otrzymał od losu drugą szansę, nie zamierza jej zmarnować. Przybywając do stada Eclipse, by rozwiązać mroczną zagadkę królestwa, odkrywa sekrety, które stawiają całe stado na łasce Tiany. Czy dziewczyna wybaczy wyrządzone krzywdy, czy wybierze krwawą zemstę?

Urodzony jako wilkołak i przeklęty w dzieciństwie, Damon wiedział, że jest inny, zanim jeszcze skończył dziesięć lat. Ojciec nigdy nie pozwalał mu przebywać z rówieśnikami, ale to nie przeszkodziło mu w opanowaniu sztuki polowania i zabijania. Przez klątwę nie miał dostępu do swojego wewnętrznego wilka — a przynajmniej tak mu się wydawało — co uczyniło go bezwzględnym, brutalnym i niechętnym do objęcia roli Alfy, którą miał się stać. Wszystko uległo zmianie, gdy w jego życiu pojawiła się drobna, piękna księżniczka. Sprawiła ona, że Damon zapragnął chronić ją za wszelką cenę, a to mogło stać się możliwe tylko wtedy, gdy zaakceptuje rolę Alfy, którą tak bardzo gardził.