Powieści o wilkołakach

Einar od lat uchodzi za najbardziej zimnego i opanowanego człowieka na Północy — doradcę króla, stróża prawa i jedyną osobę, której nie złamał żaden kryzys. Następnie zostaje wysłany na Terytoria Neutralne, aby odzyskać niebezpieczną władczynię Korzenia, zanim niewłaściwi ludzie dotrą do niej pierwsi. Spodziewa się zwykłej misji. To, co znajduje, to Neva: dzika, cięta w języku ocalała z niestabilną, starożytną mocą we krwi, tropicielami na swoim tropie i brakiem jakichkolwiek powodów, by zaufać dworowi, który chce ją schwytać. W chwili, gdy Einar jej dotyka, uderza więź przeznaczonych — szybka, całkowita i niemożliwa do zignorowania. Uwięzieni razem w krainie ruin, pościgu i dawnej magii, zostają zmuszeni do odbycia podróży, której żadne z nich nie chce i od której żadne nie może odejść. Ale Neva nosi w sobie coś więcej niż tylko niebezpieczną moc. Coś w jej krwi jest powiązane z pogrzebanym dziedzictwem starszym niż same wilcze królowe, a ludzie polujący na nią nie ścigają dziewczyny. Ścigają to, co odblokuje jej przetrwanie. Gdy więź między nimi zmienia się z obciążenia w pokusę, kontrola Einara po raz pierwszy od lat zaczyna pękać. W historii zbudowanej na tajemnicach, przetrwaniu i losie, którego żadne z nich nie wybrało, najniebezpieczniejszą rzeczą na Terytoriach może nie być to, co ich goni — ale to, co budzi się, gdy przestają uciekać. Historia Północy ma swój ciąg dalszy w kolejnej powieści: Zima soli i krwi.

Eira Thorsen przemierzyła Południe, przetrwała jego prawa i zachowała swoją koronę. Jednak zwycięstwo ma to do siebie, że wyciąga na światło dzienne rzeczy, które nigdy nie miały ujrzeć cienia dnia. W miarę jak prawda o wilczych królowych się pogłębia, a dawna krew kryjąca się pod mocą Eiry zaczyna budzić się do życia, Północy nie zagrażają już tylko wrogowie u jej granic, ale to, co kryje się w jej własnym dziedzictwie. To, co było skrywane w milczeniu, rytuałach i krwi, wreszcie wychodzi na jaw. I tym razem może zażądać czegoś więcej niż lojalności — może zażądać spuścizny. Gdy starożytne siły zaciskają wokół niej pętlę, Eira musi stawić czoła najbardziej niebezpiecznej prawdzie: korona to nie tylko coś, co się nosi, ale też coś, co może cię pożreć. Z Ragnarem u boku i losem Północy spoczywającym w każdym jej wyborze, Eira zostaje zmuszona do ostatecznego rozliczenia z władzą, miłością i krwią, która od zawsze miała odmienić świat. Bo niektóre królowe dziedziczą królestwa, a inne dziedziczą to, co pod nimi pogrzebano. A nawet gdy to rozliczenie dobiegnie końca, nie każda historia na Północy dobiegnie końca — historia Einara rozpoczyna się w kolejnej powieści, Zagłada lodowego wilka, stanowiącej spin-off w świecie Odrzuconej Królowej Północy.

W wieku osiemnastu lat Gabriella Chambers nie ma ani wilka, ani przeznaczonego, dlaczego więc Akademia Zmiennokształtnych żąda jej przybycia? Kiedy Gabbie dociera na miejsce, zostaje zdegradowana do rangi omegi — najniższego szczebla w watahach. Jedyną rzeczą, na którą czeka, jest ponowne spotkanie ze swoim najlepszym przyjacielem, Alexem. Ale sprawy się zmieniły: Alex jest budzącym strach i szacunek następcą Alfy, silnym i pociągającym, choć Gabbie wciąż pozostaje jego najlepszą przyjaciółką. I to mimo że Alfa i Omega nigdy nie powinni się mieszać. Sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej, gdy Alfa Kade, rywal Alexa w sezonie walk, przecina drogi z zadziorną Gabbie. W watasze Kade’a omegi to śmiecie, ale co się stanie, gdy zwykłe spotkania zmienią się w coś więcej? Jakby tego było mało, Gabbie staje się celem dla trzech samic alfa, w tym dla przeznaczonej Alexa oraz wybranki Kade’a. Podczas jej pobytu w akademii rozkwita tajemnica związana z jej przeszłością i rodziną. Czy Gabbie przetrwa dość długo, aby obudzić swojego wilka i odnaleźć przeznaczonego?

Los bywa przewrotny. W jednej chwili jesteś ukochaną córką potężnego alfy, a w następnej — jedynie narzędziem w rękach kogoś, kto chce połączyć siły z inną silną watahą. Jeśli nie podporządkujesz się oczekiwaniom, osoba wykorzystująca cię do własnych korzyści zamieni twoje życie w piekło i zniszczy wszystko, co jest dla ciebie cenne. Z tego powodu Denali Ozera zostaje zmuszona do poślubienia zimnego i bezwzględnego Rosco Torresa, alfy watahy Kryształowego Kła oraz wroga nie tylko dla niej, ale i dla całej jej rodziny. Jednak za sprawą dziwnego zrządzenia losu Rosco okazuje się kimś zupełnie innym, niż mówią ludzie, i jest gotów pomóc Denali odzyskać wszystko, co prawnie jej się należy. Razem opracowują plan zniszczenia ojca Denali, jej macochy oraz siostry. Wszystko, czego Rosco żąda w zamian, to umysł, ciało i dusza Denali.

Eira Thorsen od lat kochała przyszłego alfę swojego klanu, więc gdy ten odrzuca ją na oczach wszystkich podczas ceremonii przypisania, jej serce rozpada się na kawałki. Upokorzona i porzucona jest przekonana, że jej historia dobiegła końca, zanim tak naprawdę się zaczęła. Wtedy w środku nocy porywają ją wrogowie. Wywleczona na Północ i rzucona na dwór najbardziej przerażającego żyjącego wilczego króla, Eira spodziewa się okrucieństwa, kary, a może nawet śmierci. Zamiast tego król patrzy na nią tak, jakby była jego przeznaczeniem. Bo Eira nie jest zwykłą dziewczyną rangi beta, za którą uważano ją przez całe życie. Jest ostatnią ukrytą dziedziczką starożytnego królewskiego rodu — rodu wystarczająco potężnego, by wstrząsnąć każdym wilczym klanem do samego głębi. Uwięziona między watahą, która ją odepchnęła, a bezwzględnym królem twierdzącym, że należy do Północy, Eira zostaje wciągnięta w świat sekretów, władzy i niebezpiecznego pożądania. Jednak w miarę jak więź między nimi przybiera na sile, ujawnia się też prawda o śmierci jej matki — oraz o wrogach, którzy zrobią wszystko, by ją zniszczyć, zanim zdąży się odrodzić. Odrzucona przez jednego alfę. Przygarnięta przez drugiego. Tym razem Eira nie będzie tą, którą się zostawia. Dalsze losy Eiry znajdziesz w drugiej części: Odrzucona Królowa Północy: Korona z kłów.

Ísla Vael wychowała się w przeświadczeniu, że musi być użyteczna. Jako najstarsza córka rodu Vael nauczyła się trafnie odczytywać układy sił, ulegać potędze i trwać w świecie, w którym z córek robi się posłuszne narzędzia. Gdy jednak porywa niemowlę z rodu Dorn i znika w mrokach Zachodu, robi jedyną rzecz, której rodzina nigdy by się po niej nie spodziewała: po raz pierwszy wybiera własną drogę. Dziecko, które niesie na rękach, nie jest zwyczajnym niemowlęciem. Mira to dziedziczka potężnej krwi — nosi w sobie moc, którą stary porządek pragnie zgładzić, zanim ta zdąży urosnąć w siłę. Do odnalezienia Ísli i sprowadzenia jej z powrotem zostaje wynajęty Kas Morvein, najniebezpieczniejszy tropiciel na zachodnich szlakach. Powinien po prostu oddać ją mocodawcom. Zamiast tego zaczyna za nią podążać. Gdy wielkie rody zaciskają pętlę, a wokół dziecka budzą się starożytne siły, Ísla i Kas zostają zmuszeni do ucieczki na północ — przez zrujnowane traktaty, grzęzawiska i wrogie terytoria, zmierzając do jedynego miejsca, które wciąż może zapewnić schronienie dziewczętom takim jak Mira. Im bliżej są celu, tym bardziej niebezpieczny staje się szlak — i tym silniejsza staje się więź rozkwitająca między uciekinierką a jej tropicielem. Kas nie jest bowiem tylko człowiekiem wysłanym, by ją schwytać. Jest też pierwszym, który naprawdę dostrzega, kim Ísla jest pod pancerzem, który narzucił jej ojciec. Mając na karku wrogów, przebudzoną w ciemnościach moc i dziecko, które może zmienić losy Północy, Ísla musi zdecydować, kim się stanie, gdy dobiegnie koniec tej ucieczki. Bo niektóre kobiety wychowuje się po to, by ich używać. Inne żyją wystarczająco długo, by wyrwać się spod jakiejkolwiek kontroli.

Eira Thorsen nie jest już dziewczyną, którą odrzucił jej własny klip. Jest Luną Północy, dziedziczką starożytnego królewskiego rodu i kobietą, z którą każdy wilczy dwór musi się teraz liczyć. Jednak władza nie przynosi pokoju. Gdy nadchodzi list z Południa, Eira dowiaduje się, że jeden z ludzi stojących za zagładą wilczych królowych czekał na jej przebudzenie. Uzbrojony w dawne prawa, ukrytych sojuszników i rytuał wystarczająco potężny, by podważyć jej roszczenia, zastawia pułapkę, która może pozbawić Północ wszystkiego, co Eira zbudowała. Aby powstrzymać wojnę polityczną, zanim ta na dobre się rozpocznie, Eira musi powrócić do krainy, która niegdyś ją upokorzyła, i wejść prosto w ręce wroga, który latami przygotowywał się na jej przybycie. Tym razem jednak nie wraca jako zapomniana dziewczyna rangi beta. Wraca jako ukoronowana wilcza królowa — a Ragnar, bezwzględny król, który stał się jej najsilniejszą więzią, nie pozwoli jej stawić czoła Południowi samotnie. Gdy dawne sekrety zaciskają wokół nich pętlę, a pożądanie staje się coraz bardziej wyraziste pod ciężarem prawa, lojalności i władzy, Eira musi zdecydować, co jest gotowa zaryzykować, by ochronić swoją koronę, swój rodowód i mężczyznę stojącego u jej boku. Bo tym razem największym niebezpieczeństwem nie jest odrzucenie — jest nim zostanie przypisaną do niewłaściwego losu. Dalsze losy Eiry znajdziesz w trzeciej części: Odrzucona Królowa Północy: Krew pod koroną.

Isla to młoda i niedoceniana wojowniczka. Po przetrwaniu lat traumatycznej przemocy zostaje sierotą, zupełnie sama na świecie. Za wszelką cenę dąży do tego, by udowodnić sobie i innym, że nie jest słaba. Choć jest piękna i silna, lata przemocy psychicznej sprawiły, że nie wierzy, by była godna miłości ani że Bogini Księżyca obdarzy ją przeznaczonym mate. Alfa Zac to sprawiedliwy i silny przywódca watahy Clear Creek. Skrycie niepoprawny romantyk, Zac pragnie swojej przeznaczonej bardziej niż czegokolwiek innego. Jednak po latach oczekiwań zaakceptował styl życia playboya. Gdy do jego watahy dołącza wyjątkowa wilczyca-wojowniczka, nie tylko spełnia jego najśmielsze marzenia, ale też wystawia na próbę to, jak daleko jest w stanie się posunąć, by ochronić ją przed jej przeszłością. Fragment: — SŁABA! — krzyczy, zamachując się na mnie biczem. Szybko próbuję zasłonić twarz, ale nie jestem dość szybka. Syczę z bólu, gdy bezwzględna skóra rozcina mi dłoń i brew. Próbuję przełknąć szloch, który wyrywa mi się z piersi, ale zamiast tego wymiotuję. Może przestałby na tym, gdybym nie zwymiotowała prosto na jego buty. (ISLA) Czuję ukłucie zazdrości; ona ma wszystko, o czym ja zawsze marzyłam. Kochającą rodzinę, wsparcie, przyjaciół i stabilizację. Audrie nie musi się zastanawiać, czy tu pasuje, ani udowadniać swojej wartości.(ZAC) Moja klatka piersiowa gwałtownie się ściska, a mój wilk pcha się na zewnątrz. „MATE”. Pragnienie, by ją przytulić i odebrać jej ból, staje się wręcz nieznośne. Wyciągam rękę i unoszę jej głowę — wtedy dostrzegam głęboką ranę, z której krew spływa na i tak już zakrwawioną skałę. Biorę ją na ręce i pędzę prosto do skrzydła medycznego. Dopiero co odnalazłem swoją przeznaczoną, nie mogę jej stracić tej samej nocy.