Mój tata, miliarder, najlepszy przyjaciel

Punkt widzenia Graya

Stoję w recepcji w Sternpoint z moim ojcem. Mam rozmowę kwalifikacyjną z Markiem Sternem na staż. Mark jest najlepszym przyjacielem mojego taty. Nie widziałam go od lat, a on był moim dziecięcym zauroczeniem. Ukończyłam studia, a tata polecił mi ten staż, bo uwielbiam projektować strony internetowe, a Sternpoint ma wszystko, czego potrzebuję.

Kiedy miałam cztery lata, przychodził do mnie i prosiłam go, żeby czytał mi bajki na dobranoc. Chętnie mnie kładł do łóżka, był jak przyjaciel. Kiedy miałam dwanaście lat, zaczęłam go bardzo lubić. Wtedy zaczęło się moje zauroczenie. Pod koniec tego roku przestał przychodzić i od tamtej pory go nie widziałam, a nie miałam odwagi zapytać taty, dlaczego. W końcu moje uczucie do niego osłabło i całkowicie o nim zapomniałam.

Mój tata prowadzi głęboką rozmowę z recepcjonistką, pewnie śmiejąc się z żartów, ma na sobie swój zwykły granatowy garnitur, mój tata zajmuje się nieruchomościami i to jest to, co kocha. Jestem zdenerwowana. Biorę głęboki oddech, poprawiam pasek torby na ramieniu. Postanowiłam założyć białą bluzkę włożoną w czarną spódnicę ołówkową, z czarnymi szpilkami, które nie są za wysokie, bo nie potrafię w nich chodzić. Złamałabym sobie kark. Zostawiłam włosy w miękkich lokach, które swobodnie opadają na plecy, a makijaż jest naturalny, z czerwonymi ustami. Tata i recepcjonistka znów się śmieją. Przewracam oczami i spaceruję po recepcji.

Widzę swoje odbicie na błyszczącej, białej podłodze. Patrzę w górę na ekran nad recepcjonistką, na którym widnieje Sternpoint i wszystko, co firma robi i ma do zaoferowania. To dość imponujące, ta firma ma tak wiele rzeczy. Nic dziwnego, że nie widziałam Marka od wieków. Zastanawiam się, czy wciąż wygląda tak dobrze, jak wtedy. Wypuszczam powietrze, co tak długo trwa?

„Kochanie, Mark jest gotowy na ciebie,” mówi tata, wyrywając mnie z myśli. Zatrzymuje się przede mną, jego włosy są zaczesane do tyłu, a jego ciemnobrązowe oczy łagodnieją, mówiąc, że jest ze mnie dumny, tylko na mnie patrząc, daje mi zachęcający uśmiech. „Prowadzę cię do jego biura, a potem poczekam na ciebie tutaj,” mówi, kładąc rękę na moim ramieniu, i idziemy w kierunku szklanych drzwi, które oddzielają resztę biur od recepcji.

Biura wokół są wszystkie matowe i szklane, gdziekolwiek idę, widzę swoje odbicie w szkle od podłogi do sufitu. Niektóre biura nie mają matowych szyb, więc widzę wszystko w środku. Tata zatrzymuje się przed biurem, które również nie ma matowej szyby. Zanim się zatrzymam, zaglądam do tego biura przez szkło i tracę oddech, a moje usta się rozwierają. Zatrzymuję wzrok na nim, moim dziecięcym zauroczeniu, Marku Sternie.

„Whoa, dzieciaku. Zatrzymaj się w miejscu,” mówi tata i zatrzymuje mnie, kładąc obie ręce na moich ramionach. Patrzę z powrotem na tatę. „To biuro, nie jestem pewien, czy pamiętasz Marka, ale będziesz w dobrych rękach,” uśmiecha się do mnie, a potem zwraca uwagę na Marka. Drzwi do biura są już otwarte, a on wchodzi do środka. Podążam za nim. Zatrzymuję się, gdy tata przestaje iść w kierunku biurka Marka. O Boże, to gorsze, niż myślałam. Staram się nie patrzeć na niego, więc wpatruję się w błyszczącą białą podłogę, gryząc dolną wargę i splatając ręce przed sobą.

„Mark, jak się masz? To jest Gray-Lynn,” mówi tata.

„Bardzo dobrze, dziękuję, Weston,” spojrzałam w górę natychmiast, gdy zaczął mówić. Wstał z miejsca, podając rękę mojemu tacie nad biurkiem. Ma na sobie białą koszulę, która jest na nim obcisła, ukazując każdy mięsień. Ma nieogoloną brodę, jakby nie golił się od tygodnia. Jego ciemne włosy są zaczesane do tyłu. Siada z powrotem na swoim miejscu, a jego zielone oczy nie spuszczają ze mnie wzroku. Mój żołądek robi salto. Gryzę dolną wargę.

„Poczekam na ciebie w recepcji,” mówi tata, a potem wychodzi, zamykając za sobą drzwi.

„Możesz usiąść,” mówi Mark, klikając długopisem w ręce. Podchodzę do krzesła przed jego biurkiem i siadam. Kładę torbę na kolanach. Znowu nawiązuję z nim kontakt wzrokowy, a on już na mnie patrzy, wciąż klikając długopisem. Nawet nie zwróciłam uwagi na otoczenie jego biura, bo moje oczy były jakby przyklejone do niego, jak magnes. Ale za nim są okna od podłogi do sufitu. „Gray-Lynn, minęło sporo czasu,” uśmiecha się trochę łagodnie, ale nie za bardzo, badając moją twarz, a potem jego wzrok znów ląduje na moich oczach. Przełykam ślinę, nie mogę nawet mówić. To źle. „Tak bardzo urosłaś,” mówi.

„Ty też,” oczyszczam gardło i liżę usta, przerywając kontakt wzrokowy. „To znaczy, tak, minęło sporo czasu.” Czuję, jak moje policzki się rumienią z zawstydzenia, a gdy na niego patrzę, ma na twarzy rozbawiony wyraz, wciąż klikając długopisem, a potem przerywa kontakt wzrokowy, spoglądając na kartkę na swoim biurku.

„Twój tata mówi mi, że chciałabyś dołączyć do stażu w projektowaniu stron internetowych. Co sprawia, że myślisz, że projektowanie stron jest dla ciebie?” pyta, patrząc na mnie.

„Cóż, sprawia mi to przyjemność, uwielbiam robić wszystkie projekty stron internetowych i stworzyłam kilka dla osób, które dopiero zaczęły swoje małe biznesy,” oczyszczam gardło. „Ukończyłam Seattle Central College i chciałabym zdobyć więcej doświadczenia w tej dziedzinie,” mówię. Patrzy na mnie z rozbawieniem. Myślę, że naprawdę źle to wyjaśniłam.

„Już widziałem twoje projekty stron po tym, jak twój tata do mnie zadzwonił, i uważam, że masz talent. Myślałem, że będziesz w branży wydawniczej, skoro zawsze kochałaś czytać książki,” uśmiecha się do mnie. Uśmiecham się lekko, patrząc w dół na swoją torbę. „Chyba się pomyliłem, oczywiście. Nie musisz nic więcej wyjaśniać, twoja praca mówi sama za siebie i mi się podoba, więc jutro zaczynasz. Jest dział projektowania stron internetowych i zespół, w którym poznasz innych stażystów, którzy również zaczną jutro. Czekam na wiele świetnych projektów stron od ciebie, Gray-Lynn,” mówi, przesuwając się na swoim miejscu, nigdy nie odrywając ode mnie wzroku.

„Dziękuję,” mówię. Czuję, jakby wokół nie było powietrza. Muszę jak najszybciej wydostać się z tego biura i z dala od niego.

Wstaję z krzesła i uśmiecham się do niego, zanim idę w kierunku drzwi. O Boże, moja ręka drży, gdy je otwieram. Gdy przechodzę obok jego biura, wciąż czuję jego wzrok na sobie. Mam nadzieję, że nie będę go widzieć codziennie, gdy zacznę tutaj jutro, bo to było złe, ledwo mogłam z nim rozmawiać. Jest tak atrakcyjny, że nie mogę oddychać.

Perspektywa Gray

Schodzę po schodach, gotowa, by rozpocząć dzień jako stażystka. Mam nadzieję, że dzisiaj nie spotkam Marka. W dobrym sensie wyczerpuje ze mnie powietrze. Idę do kuchni i biorę zielone jabłko z miski owoców na środku blatu. W tym domu wszystko jest białe. Cóż, jest większy niż przeciętny dom, a ponieważ mój tata zajmuje się nieruchomościami, mogliśmy sobie pozwolić na praktycznie wszystko. Kuchnia ma wszystko wbudowane, a kolory to szarość i biel. Wychodzę w stronę mojego samochodu, czarnego Aston Martina V12 Vintage. Niebo jest szare, ale wciąż czuć ciepło. Mój ojciec rzadko bywa w domu, bo musi podróżować w interesach. Wsiadam do samochodu i odpalam silnik. Przejeżdżam wokół fontanny w stronę ogromnej bramy na pilota. Otwiera się, więc jadę do pracy.

Ruch był płynny, dotarłam do pracy i zaparkowałam samochód na parkingu. Biorę torbę i wkładam jabłko do środka. Wolałabym pracować niż jeść dzisiaj, z moimi nerwami w rozsypce, wątpię, że mogę coś zj