Werewolf

Einar od lat uchodzi za najbardziej zimnego i opanowanego człowieka na Północy — doradcę króla, stróża prawa i jedyną osobę, której nie złamał żaden kryzys. Następnie zostaje wysłany na Terytoria Neutralne, aby odzyskać niebezpieczną władczynię Korzenia, zanim niewłaściwi ludzie dotrą do niej pierwsi. Spodziewa się zwykłej misji. To, co znajduje, to Neva: dzika, cięta w języku ocalała z niestabilną, starożytną mocą we krwi, tropicielami na swoim tropie i brakiem jakichkolwiek powodów, by zaufać dworowi, który chce ją schwytać. W chwili, gdy Einar jej dotyka, uderza więź przeznaczonych — szybka, całkowita i niemożliwa do zignorowania. Uwięzieni razem w krainie ruin, pościgu i dawnej magii, zostają zmuszeni do odbycia podróży, której żadne z nich nie chce i od której żadne nie może odejść. Ale Neva nosi w sobie coś więcej niż tylko niebezpieczną moc. Coś w jej krwi jest powiązane z pogrzebanym dziedzictwem starszym niż same wilcze królowe, a ludzie polujący na nią nie ścigają dziewczyny. Ścigają to, co odblokuje jej przetrwanie. Gdy więź między nimi zmienia się z obciążenia w pokusę, kontrola Einara po raz pierwszy od lat zaczyna pękać. W historii zbudowanej na tajemnicach, przetrwaniu i losie, którego żadne z nich nie wybrało, najniebezpieczniejszą rzeczą na Terytoriach może nie być to, co ich goni — ale to, co budzi się, gdy przestają uciekać. Historia Północy ma swój ciąg dalszy w kolejnej powieści: Zima soli i krwi.

Eira Thorsen od lat kochała przyszłego alfę swojego klanu, więc gdy ten odrzuca ją na oczach wszystkich podczas ceremonii przypisania, jej serce rozpada się na kawałki. Upokorzona i porzucona jest przekonana, że jej historia dobiegła końca, zanim tak naprawdę się zaczęła. Wtedy w środku nocy porywają ją wrogowie. Wywleczona na Północ i rzucona na dwór najbardziej przerażającego żyjącego wilczego króla, Eira spodziewa się okrucieństwa, kary, a może nawet śmierci. Zamiast tego król patrzy na nią tak, jakby była jego przeznaczeniem. Bo Eira nie jest zwykłą dziewczyną rangi beta, za którą uważano ją przez całe życie. Jest ostatnią ukrytą dziedziczką starożytnego królewskiego rodu — rodu wystarczająco potężnego, by wstrząsnąć każdym wilczym klanem do samego głębi. Uwięziona między watahą, która ją odepchnęła, a bezwzględnym królem twierdzącym, że należy do Północy, Eira zostaje wciągnięta w świat sekretów, władzy i niebezpiecznego pożądania. Jednak w miarę jak więź między nimi przybiera na sile, ujawnia się też prawda o śmierci jej matki — oraz o wrogach, którzy zrobią wszystko, by ją zniszczyć, zanim zdąży się odrodzić. Odrzucona przez jednego alfę. Przygarnięta przez drugiego. Tym razem Eira nie będzie tą, którą się zostawia. Dalsze losy Eiry znajdziesz w drugiej części: Odrzucona Królowa Północy: Korona z kłów.

W wieku osiemnastu lat Gabriella Chambers nie ma ani wilka, ani przeznaczonego, dlaczego więc Akademia Zmiennokształtnych żąda jej przybycia? Kiedy Gabbie dociera na miejsce, zostaje zdegradowana do rangi omegi — najniższego szczebla w watahach. Jedyną rzeczą, na którą czeka, jest ponowne spotkanie ze swoim najlepszym przyjacielem, Alexem. Ale sprawy się zmieniły: Alex jest budzącym strach i szacunek następcą Alfy, silnym i pociągającym, choć Gabbie wciąż pozostaje jego najlepszą przyjaciółką. I to mimo że Alfa i Omega nigdy nie powinni się mieszać. Sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej, gdy Alfa Kade, rywal Alexa w sezonie walk, przecina drogi z zadziorną Gabbie. W watasze Kade’a omegi to śmiecie, ale co się stanie, gdy zwykłe spotkania zmienią się w coś więcej? Jakby tego było mało, Gabbie staje się celem dla trzech samic alfa, w tym dla przeznaczonej Alexa oraz wybranki Kade’a. Podczas jej pobytu w akademii rozkwita tajemnica związana z jej przeszłością i rodziną. Czy Gabbie przetrwa dość długo, aby obudzić swojego wilka i odnaleźć przeznaczonego?