Survival

Ísla Vael wychowała się w przeświadczeniu, że musi być użyteczna. Jako najstarsza córka rodu Vael nauczyła się trafnie odczytywać układy sił, ulegać potędze i trwać w świecie, w którym z córek robi się posłuszne narzędzia. Gdy jednak porywa niemowlę z rodu Dorn i znika w mrokach Zachodu, robi jedyną rzecz, której rodzina nigdy by się po niej nie spodziewała: po raz pierwszy wybiera własną drogę. Dziecko, które niesie na rękach, nie jest zwyczajnym niemowlęciem. Mira to dziedziczka potężnej krwi — nosi w sobie moc, którą stary porządek pragnie zgładzić, zanim ta zdąży urosnąć w siłę. Do odnalezienia Ísli i sprowadzenia jej z powrotem zostaje wynajęty Kas Morvein, najniebezpieczniejszy tropiciel na zachodnich szlakach. Powinien po prostu oddać ją mocodawcom. Zamiast tego zaczyna za nią podążać. Gdy wielkie rody zaciskają pętlę, a wokół dziecka budzą się starożytne siły, Ísla i Kas zostają zmuszeni do ucieczki na północ — przez zrujnowane traktaty, grzęzawiska i wrogie terytoria, zmierzając do jedynego miejsca, które wciąż może zapewnić schronienie dziewczętom takim jak Mira. Im bliżej są celu, tym bardziej niebezpieczny staje się szlak — i tym silniejsza staje się więź rozkwitająca między uciekinierką a jej tropicielem. Kas nie jest bowiem tylko człowiekiem wysłanym, by ją schwytać. Jest też pierwszym, który naprawdę dostrzega, kim Ísla jest pod pancerzem, który narzucił jej ojciec. Mając na karku wrogów, przebudzoną w ciemnościach moc i dziecko, które może zmienić losy Północy, Ísla musi zdecydować, kim się stanie, gdy dobiegnie koniec tej ucieczki. Bo niektóre kobiety wychowuje się po to, by ich używać. Inne żyją wystarczająco długo, by wyrwać się spod jakiejkolwiek kontroli.

Einar od lat uchodzi za najbardziej zimnego i opanowanego człowieka na Północy — doradcę króla, stróża prawa i jedyną osobę, której nie złamał żaden kryzys. Następnie zostaje wysłany na Terytoria Neutralne, aby odzyskać niebezpieczną władczynię Korzenia, zanim niewłaściwi ludzie dotrą do niej pierwsi. Spodziewa się zwykłej misji. To, co znajduje, to Neva: dzika, cięta w języku ocalała z niestabilną, starożytną mocą we krwi, tropicielami na swoim tropie i brakiem jakichkolwiek powodów, by zaufać dworowi, który chce ją schwytać. W chwili, gdy Einar jej dotyka, uderza więź przeznaczonych — szybka, całkowita i niemożliwa do zignorowania. Uwięzieni razem w krainie ruin, pościgu i dawnej magii, zostają zmuszeni do odbycia podróży, której żadne z nich nie chce i od której żadne nie może odejść. Ale Neva nosi w sobie coś więcej niż tylko niebezpieczną moc. Coś w jej krwi jest powiązane z pogrzebanym dziedzictwem starszym niż same wilcze królowe, a ludzie polujący na nią nie ścigają dziewczyny. Ścigają to, co odblokuje jej przetrwanie. Gdy więź między nimi zmienia się z obciążenia w pokusę, kontrola Einara po raz pierwszy od lat zaczyna pękać. W historii zbudowanej na tajemnicach, przetrwaniu i losie, którego żadne z nich nie wybrało, najniebezpieczniejszą rzeczą na Terytoriach może nie być to, co ich goni — ale to, co budzi się, gdy przestają uciekać. Historia Północy ma swój ciąg dalszy w kolejnej powieści: Zima soli i krwi.